Γερμανία

Η Γερμανία αποζημιώνει περικοπές και μηδενικές τιμές . Αποζημιώνει μάλιστα και αρνητικές τιμές ανά έτος κατασκευής και έχει 8.500 MW λειτουργικών μπαταριών

Η Ελλάδα Νομοθέτησε Ρητά την Απαλλαγή του ΑΔΜΗΕ από Αποζημιώσεις και ο Ίδιος το Ομολογεί Εγγράφως ότι υφίσταται αποζημίωση

Η Γερμανία δεν είναι «παράδεισος ΑΠΕ». Το 2025 κατέγραψε 539 ώρες αρνητικών τιμών στο χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας (στοιχεία Montel Analytics, Ιανουάριος 2026). Οι περικοπές παραγωγής έφτασαν τις 1.749,7 GWh το 2025, αυξημένες κατά 25% σε σχέση με το 2024, και η Bundesnetzagentur αντιμετωπίζει χρόνια συμφόρηση δικτύου μεταξύ Βορρά και Νότου.

Και όμως: το γερμανικό σύστημα κατέβαλε στους παραγωγούς ΑΠΕ €435 εκατομμύρια σε αποζημιώσεις περικοπών το 2025, μειωμένα κατά 22% από τα €554 εκατομμύρια του 2024. Το ελληνικό κράτος, στο ίδιο διάστημα, δεν κατέβαλε ούτε ένα ευρώ — παρότι οι ελληνικές περικοπές το 2025 έφτασαν τις 1.867 GWh (6,6% της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ), υπερδιπλάσιες των 899 GWh του 2024.

Η διαφορά δεν είναι θέμα οικονομικής δυνατότητας. Είναι θεσμική επιλογή: στην Ελλάδα η μη αποζημίωση έχει νομοθετηθεί ρητά. Το άρθρο 10Γ του Ν. 4951/2022 (όπως προστέθηκε με το άρθρο 37 Ν. 5188/2025, ΦΕΚ Α΄ 49/28.3.2025) απαλλάσσει τους Διαχειριστές από κάθε ευθύνη αποζημίωσης για τις περικοπές που οι ίδιοι επιβάλλουν.

Ο Πρόεδρος του ΑΔΜΗΕ Μ. Μανουσάκης, σε επίσημη επιστολή του προς τον Υπουργό Ενέργειας Στ. Παπασταύρου στις 25 Σεπτεμβρίου 2025 (αρ. πρωτ. ΔΝΣ/21411), δηλώνει αυτολεξεί:

«Ο Διαχειριστής του Συστήματος οφείλει να είναι πάντα οικονομικά ουδέτερος. Επομένως η εφαρμογή των περικοπών δεν πρέπει να δημιουργεί ίδια ευθύνη του Διαχειριστή για καταβολή αποζημιώσεων από δικούς του πόρους. Και τούτο διότι, οι περικοπές που επιβάλλει δεν αποσκοπούν στην κάλυψη δικών του αναγκών, αλλά εφαρμόζονται για λόγους που αφορούν άμεσα στην ασφαλή λειτουργία του Συστήματος Μεταφοράς και συναφώς την αδιάλειπτη τροφοδοσία του κοινωνικού συνόλου με ηλεκτρική ενέργεια.

Αναφορικά με την αποζημίωση της περικοπτόμενης ενέργειας των σταθμών ΑΠΕ εκκρεμεί η θέσπιση νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων για την εξειδίκευση των διατάξεων της παρ. 7 του άρθρου 13 του Κανονισμού ΕΕ 2019/943, ως προς την επιλεξιμότητα των σταθμών για αποζημίωση, τον υπολογισμό της ποσότητας ενέργειας που θα αποζημιώνεται καθώς και της τιμής αποζημίωσης.

Για το ανωτέρω θέμα η Ομάδα Διοίκησης Έργου για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που δημιουργούνται από την αυξημένη διείσδυση των ΑΠΕ σε σχέση με τον περιορισμένο διαθέσιμο ηλεκτρικό χώρο, που προβλέπεται στο άρθρο 10Α του ν. 4951/2022, έχει ήδη αποστείλει εισήγηση με τίτλο “Εισήγηση αναφορικά με το πλαίσιο περικοπών ενέργειας ΑΠΕ & ΣΗΘΥΑ, στο στάδιο της κατανομής & της ανακατανομής” η οποία έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.»

Είναι παραδοχή τεσσάρων κρίσιμων σημείων: αναγνωρίζεται ρητά ο Κανονισμός 2019/943 και η υποχρέωση αποζημίωσης, ομολογείται η μη εφαρμογή του στην Ελλάδα («εκκρεμεί η θέσπιση»), επιβεβαιώνεται ότι ο ΑΔΜΗΕ έχει εισηγηθεί ο ίδιος τον μηχανισμό περικοπών, αλλά εντούτοις αρνείται κατηγορηματικά να καταβάλει αποζημίωση από δικούς του πόρους μεταθέτοντας την ευθύνη στην κυβέρνηση και τον νομοθέτη.

Σε καμία άλλη χώρα της ΕΕ δεν προβάλλεται τέτοιο επιχείρημα — όπως αποδεικνύεται από το γερμανικό μοντέλο που αναλύεται κατωτέρω.

Σημείο 1ο: Αποζημίωση Περικοπών — Η Γερμανία Πληρώνει 95%, η Ελλάδα €0

Πώς Λειτουργεί στη Γερμανία

Όταν ο διαχειριστής δικτύου στη Γερμανία (50Hertz, TenneT, Amprion ή TransnetBW) ζητήσει μείωση παραγωγής, ενεργοποιείται η εξής διαδικασία. Το άρθρο 15 του Erneuerbare-Energien-Gesetz (EEG) ορίζει ότι ο διαχειριστής που επιβάλλει την περικοπή έχει νομική υποχρέωση να αποζημιώσει τον παραγωγό με το 95% των απολεσθέντων εσόδων (μηχανισμός Härtefallregelung). Όχι το 30%, όχι «κατά το δυνατόν». Το 95%, αυτόματα, χωρίς αίτηση, χωρίς δικηγόρο.

Το κόστος αυτής της αποζημίωσης δεν επωμίζεται ο διαχειριστής από τους δικούς του πόρους. Εντάσσεται στα τέλη χρήσης δικτύου (Netzentgelte) και μετακυλίεται διαφανώς στους τελικούς καταναλωτές. Είναι ένα συστημικό κόστος ενεργειακής μετάβασης όπως οι επενδύσεις σε γραμμές μεταφοράς. Δεν αποτελεί «ευθύνη του Διαχειριστή», αλλά υποχρέωση του συστήματος η οποία εξυπηρετείται μέσω του ίδιου του συστήματος.

Επισημαίνεται ότι σε καμία στιγμή στη γερμανική νομοθεσία ή στην επικοινωνία των γερμανών διαχειριστών δεν προβάλλεται το επιχείρημα της «οικονομικής ουδετερότητας» ως λόγος μη πληρωμής. Η οικονομική ουδετερότητα του διαχειριστή διασφαλίζεται με τη μετακύλιση κόστους στα Netzentgelte δηλαδή ο διαχειριστής δεν επιβαρύνεται οικονομικά, αλλά πληρώνει πρώτα τους παραγωγούς και ανακτά το κόστος μετά.

Παράδειγμα: Παραγωγός στο Βραδεμβούργο

Φωτοβολταϊκό 1 MW στο Βραδεμβούργο, συνδεδεμένο στο δίκτυο της 50Hertz. Τιμή αναφοράς EEG (Anzulegender Wert): €88/MWh. Μέση spot τιμή τον Μάιο 2026: €32/MWh. Η 50Hertz ζητάει μηδενισμό της παραγωγής για 6 ώρες λόγω συμφόρησης. Το πάρκο χάνει 4,2 MWh.

Υπολογισμός §15 EEG: Έσοδο από αγορά = €134,40, Επιδότηση EEG = €235,20, Σύνολο = €369,60. Αποζημίωση 95% = €351,12 που πιστώνεται αυτόματα στον λογαριασμό του παραγωγού.

Τι Συμβαίνει στην Ελλάδα — Άρθρο 10Γ Ν. 4951/2022

Φωτοβολταϊκό 1 MW στη Λαμία, ΤΑ ΣΕΔΠ €68/MWh, ΕΤΑ Μαΐου 2026 €22/MWh. Ο ΑΔΜΗΕ εκδίδει εντολή περιορισμού, ο ΔΕΔΔΗΕ στέλνει SMS στον παραγωγό ζητώντας μηδενισμό. Το πάρκο χάνει τις ίδιες 4,2 MWh.

Έσοδο από αγορά = €92,40, Λειτουργική Ενίσχυση = €193,20, Σύνολο = €285,60. Αποζημίωση από ΔΕΔΔΗΕ ή ΑΔΜΗΕ: €0,00.

Γιατί μηδέν; Διότι ο νόμος ρητά το ορίζει. Το άρθρο 10Γ του Ν. 4951/2022 (όπως προστέθηκε με Ν. 5188/2025) προβλέπει ότι οι Διαχειριστές δεν υπέχουν ίδια ευθύνη για αποζημίωση. Η επιστολή ΑΔΜΗΕ της 25/9/2025 το επιβεβαιώνει ευθέως: «εκκρεμεί η θέσπιση νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων».

Νομική Αξιολόγηση

Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 είναι νομοθέτημα άμεσης ισχύος. Το άρθρο 13 §7 επιβάλλει σαφώς ότι ο διαχειριστής που ζήτησε τη μείωση ονομαστικά, ο ΑΔΜΗΕ ή ο ΔΕΔΔΗΕ υποχρεούται να αποζημιώσει τον παραγωγό.

Είναι θέση του Συλλόγου ΕΠΑΦΗ ότι το άρθρο 10Γ του Ν. 4951/2022 παραβιάζει ευθέως αυτή τη ρητή ευρωπαϊκή υποχρέωση. Με την επιστολή ΑΔΜΗΕ της 25/9/2025, η παραβίαση είναι πλέον γραπτά τεκμηριωμένη από τον ίδιο τον Διαχειριστή. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΔΕΕ (Van Gend en Loos C-26/62, Costa v ENEL C-6/64, Simmenthal C-106/77), ο ελληνικός δικαστής οφείλει να μην εφαρμόσει την εθνική διάταξη και να επιδικάσει αποζημίωση βάσει του άρθρου 13 §7.

Σημείο 2ο: Μέθοδος Περικοπών — Redispatch 2.0 vs «0% ή 100%»

Από την 1η Οκτωβρίου 2021, η Γερμανία εφαρμόζει το Redispatch 2.0 (άρθρα 13 και 13a EnWG). Στο σύστημα εντάσσονται όλοι οι σταθμοί >100 kW. Ο διαχειριστής στέλνει ψηφιακή εντολή με συγκεκριμένο setpoint (π.χ. «από 5 MW σε 3 MW»). Όλοι όσοι περικόπηκαν λαμβάνουν αποζημίωση 95%. Κόστος Redispatch 2.0 για 2024: ~€3,1 δισ.

Στην ελληνική περίπτωση, με την Απόφαση ΡΑΑΕΥ Ε-52/2025 (όπως τροπ. με Ε-8/2026, ΦΕΚ Β΄ 2331/27.4.2026) και το άρθρο 9Α Ν.4951/2022, θεσπίστηκε υποχρέωση τηλεελέγχου σε σταθμούς >400 kW μέχρι 15/9/2026. Σήμερα, ο ΔΕΔΔΗΕ διαθέτει δυνατότητα μόνο 0% ή 100%. Ένας σταθμός 5 MW που θα χρειαζόταν να μειώσει 1 MW, χάνει και τα 5 MW. Η ζημία είναι πενταπλάσια από την τεχνικά απαραίτητη.

Ο ΑΔΜΗΕ ομολογεί στην επιστολή του την «ύπαρξη ανισοτήτων κατά τον καταμερισμό των περικοπών» — γεγονός που παραβιάζει το άρθρο 4 του Κανονισμού 2019/943 περί μη-διακριτικής κατανομής.

Σημείο 3ο: Μηδενικές και Αρνητικές Τιμές — Η Γερμανία Δεν Τιμωρεί τις Μηδενικές

Η Γερμανική Εξέλιξη του §51 EEG

Η Γερμανία ήταν το πρώτο κράτος που εφάρμοσε την παρ. 124 των EEAG 2014. Σταδιακά: 2016-2020 ίσχυε 6 ώρες για ≥500 kW, 2021-2023 4 ώρες για ≥400 kW, από 2024 3 ώρες για ≥400 kW (νέα ΦΒ από 1/1/2023), από 25/2/2025 με Solarspitzengesetz (BGBl. 2025 I Nr. 51) από το πρώτο 15λεπτο για νέα ΦΒ >7 kWp.

Τρία κρίσιμα στοιχεία λείπουν από την Ελλάδα. Πρώτον, οι μηδενικές τιμές αποζημιώνονται πλήρως το §51 ενεργοποιείται μόνο για αρνητικές. Δεύτερον, Bestandsschutz για όλους τους υφιστάμενους σταθμούς (§100 παρ. 46 EEG 2023). Τρίτον, αυτόματη αναπλήρωση χαμένων ωρών μέσω §51a EEG (Nachholzeit) με εποχικό συντελεστή.

Ο Ελληνικός Κανόνας

Στην Ελλάδα τα άρθρα 5 §10 και 12Α §7β Ν.4414/2016, όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 58 §2 του Ν. 5261/2025 (ΦΕΚ Α΄ 231/12.12.2025), ορίζουν ότι όταν η ΤΕΑ είναι μηδενική ή αρνητική για περισσότερες από 2 συνεχόμενες ώρες, χάνεται όλη η Λειτουργική Ενίσχυση όλων αυτών των ωρών και των πρώτων 2.

Τρεις διαφοροποιήσεις από τη Γερμανία: ο ελληνικός κανόνας δεν διακρίνει μηδενικές από αρνητικές (η συντριπτική πλειονότητα των 483 ωρών του 2025 ήταν μηδενικές), εφαρμόζεται «όλα ή τίποτα» (χάνεται και η περίοδος πριν το όριο), και δεν υπάρχει αυτόματη αναπλήρωση χαμένων ωρών.

Παράδειγμα Σύγκρισης

Δύο ΦΒ 1 MW (Βαυαρία και Λάρισα), 400 ώρες μηδενικών/αρνητικών το 2025. Γερμανός: ~€2.500-4.000 απώλεια με αναπλήρωση. Έλληνας: ~€20.000-25.000 απώλεια οριστική. Διαφορά 6-10 φορές χειρότερη για τον Έλληνα.

Σημείο 4ο: §13k EnWG — «Χρησιμοποίησε Αντί να Περικόψεις»

Από Νοέμβριο 2023, η Γερμανία με το §13k EnWG αντιστρέφει τη λογική: αντί να περικόπτει ΑΠΕ, διοχετεύει το πλεόνασμα σε ηλεκτρολύτες υδρογόνου, power-to-heat, βιομηχανία, μπαταρίες >100 kW. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας αντίστοιχος μηχανισμός. Με 1.867 GWh περικοπές το 2025, η ελληνική οικονομία πετά καθαρή ενέργεια αξίας ~€112 εκατομμυρίων.

Σημείο 5ο: Εμπορική Αποθήκευση — 8.500 MW vs 16 MW

Γερμανία τέλος 2025: ~8.500 MW εμπορικού BESS, στόχος 32 GW μέχρι 2037. Ελλάδα Μάιος 2026: 16 MW λειτουργικά. Από το Καθεστώς Προτεραιότητας 4,7 GW (ΥΑ ΥΠΕΝ/ΓΔΕ/28255/1143/13.3.2025, ΦΕΚ Β΄ 1248, τροπ. ΦΕΚ Β΄ 5165/29.9.2025), ανατέθηκαν 901 MW σε 3 διαγωνισμούς κανένας σε εμπορική λειτουργία.

Αναλογία 531 προς 1, ενώ η αναλογία ΑΕΠ είναι 23:1. Παράλληλα, 480 αιτήματα μπαταριών 27,5 GW εκκρεμούν στον ΑΔΜΗΕ. Το επενδυτικό ενδιαφέρον υπάρχει· οι ρυθμίσεις λείπουν.

Σημείο 6ο: Ο «Μηχανισμός Αναδιανομής» — Η Παράκαμψη του Κανονισμού

Αντί να εφαρμόσει το άρθρο 13 §7, η ελληνική κυβέρνηση προωθεί τον «Μηχανισμό Αναδιανομής» βάσει του άρθρου 10Α §5 Ν.4951/2022, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 62 §2 Ν.5215/2025 (ΦΕΚ Α΄ 116/4.7.2025). Σχέδιο ΥΑ τέθηκε σε διαβούλευση τον Μάρτιο 2025. Μέχρι τον Μάιο 2026, η Υπουργική Απόφαση δεν έχει εκδοθεί.

Στην επιστολή ΑΔΜΗΕ της 25/9/2025, ο Πρόεδρος αναφέρει ρητά τη θέσπιση μηχανισμού αναδιανομής εσόδων «μεταξύ παραγωγών ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ» δηλαδή μετάθεση χρημάτων μεταξύ παραγωγών, όχι αποζημίωση από τον υπόχρεο διαχειριστή.

Είναι θέση του Συλλόγου ΕΠΑΦΗ ότι ο Μηχανισμός Αναδιανομής δεν εκπληρώνει την ευρωπαϊκή υποχρέωση για τέσσερις λόγους. Πρώτον, δεν προσθέτει νέους πόρους είναι zero-sum για τους παραγωγούς. Δεύτερον, δεν εφαρμόζει το άρθρο 13 §7 (που απαιτεί ο διαχειριστής να πληρώνει). Τρίτον, δημιουργεί διάκριση εις βάρος μικρότερων παραγωγών χωρίς setpoint. Τέταρτον, δεν αντιμετωπίζει τη ζημία από μηδενικές/αρνητικές τιμές.

Συγκεντρωτικός Πίνακας Σύγκρισης

Παράμετρος	Γερμανία	Ελλάδα
Περικοπές 2025	1.749,7 GWh, αποζημίωση €435 εκατ.	1.867 GWh, αποζημίωση €0
Ώρες αρνητικών τιμών 2025	539 (Montel)	~80-100
Ώρες μηδενικών 2025	Δεν τιμωρούνται	~380, τιμωρούνται όπως αρνητικές
Κανόνας αναστολής	3 ώρες αρνητικών για ≥400 kW· 0 ώρες για ΦΒ >7 kWp (Solarspitzengesetz)	>2 συνεχόμενες ώρες μηδενικών ή αρνητικών
«Όλα ή τίποτα»	Όχι	Ναι
Πληρώνονται μηδενικές;	Ναι (Marktprämie)	Όχι (αν >2 ώρες)
Αναπλήρωση χαμένων	§51a EEG	Δεν υπάρχει
Bestandsschutz	Πλήρης (§100 παρ. 46)	Δεν υπάρχει
Αποζημίωση περικοπών	95% (§15 EEG)	€0 (άρθρο 10Γ Ν.4951/2022)
Use instead curtail	§13k EnWG	Δεν υπάρχει
Redispatch	Αναλογικό setpoint	ΔΕΔΔΗΕ μόνο 0% ή 100%
BESS λειτουργικό	8.500 MW	16 MW

Συμπέρασμα

Η Γερμανία δεν είναι ιδανικός μαθητής. Έχει σοβαρά προβλήματα, υψηλό κόστος, χρόνια συμφόρηση. Αλλά σέβεται τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της, προστατεύει τα κεκτημένα δικαιώματα, αποζημιώνει αυτόματα τις περικοπές, και καινοτομεί ρυθμιστικά.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία νομοθέτησε ρητά τη μη εφαρμογή της μέσω του άρθρου 10Γ Ν.4951/2022. Ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΑΔΜΗΕ ομολογεί εγγράφως στην επιστολή της 25/9/2025 ότι ο Κανονισμός ισχύει και απαιτεί αποζημίωση, ότι η Ελλάδα δεν τον έχει εφαρμόσει, ότι ο ίδιος έχει εισηγηθεί τον μηχανισμό περικοπών, και ταυτόχρονα αρνείται την οικονομική ευθύνη επικαλούμενος «οικονομική ουδετερότητα». Η γερμανική περίπτωση αποδεικνύει ότι η οικονομική ουδετερότητα διασφαλίζεται μέσω της μετακύλισης κόστους στα τέλη χρήσης δικτύου, όχι μέσω της άρνησης πληρωμής. Η Γερμανία πληρώνει €435 εκατομμύρια ετησίως χωρίς να επιβαρύνεται οικονομικά ο διαχειριστής.

Στο πεδίο των μηδενικών τιμών η αδικία είναι ακόμη πιο σαρωτική: το ελληνικό κράτος τιμωρεί τους παραγωγούς για ένα οικονομικό φαινόμενο που σήμερα είναι καθημερινό. Καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν τιμωρεί τις μηδενικές τιμές με αυτόν τον τρόπο.

Διαθέσιμα νομικά εργαλεία για όσους επιθυμούν ατομική ή συλλογική νομική δράση

Ο Σύλλογος ΕΠΑΦΗ καταγράφει τα ακόλουθα εργαλεία. 

Πρώτον, αγωγή στο πολυμελές πρωτοδικείο κατά του αρμόδιου Διαχειριστή με νομική βάση το άρθρο 13 §7 Κανονισμού (ΕΕ) 2019/943, αξιοποιώντας ως πραγματικό προηγούμενο το γερμανικό §15 EEG (Härtefallregelung 95%) και την επιστολή ΑΔΜΗΕ της 25/9/2025 ως κρίσιμο τεκμήριο. 

Δεύτερον, καταγγελία στη DG ENER της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παραβίαση ενωσιακής νομοθεσίας από κράτος μέλος. 

Τρίτον, συγκέντρωση πραγματικών στοιχείων ζημίας βάσει της υποχρέωσης διαφάνειας του άρθρου 120 Ν.5106/2024.

Πηγές

Γερμανικό Δίκαιο: EEG 2023 §15, §51, §51a, §100 παρ. 46-47· Solarspitzengesetz, BGBl. 2025 I Nr. 51 (25.02.2025)· EnWG §13, §13a, §13k.

Πηγές Δεδομένων: Bundesnetzagentur (Redispatch 2024-2025), Montel Analytics (539 ώρες αρνητικών 2025), Clean Energy Wire, BEE Bundesverband Erneuerbare Energie, Επιστολή ΑΔΜΗΕ ΔΝΣ/21411/25.9.2025, ΑΔΜΗΕ στατιστικά, ΔΑΠΕΕΠ ανακοίνωση 25.11.2025, Green Tank (Φεβρουάριος 2026).

Ευρωπαϊκό Δίκαιο: Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 (άρθρα 13§7, 4)· CEEAG 2022/C 80/01· EEAG 2014/C 200/01 παρ. 124.

Ελληνικό Δίκαιο: Ν. 4414/2016 (άρθρα 5§10, 12Α§7β, όπως τροπ. με Ν.4495/2017 άρ.131§9 και Ν.5261/2025 άρ.58§2)· Ν.4254/2014· Ν.4951/2022 (άρθρα 9Α, 10§3-4, 10Α§5 όπως αντικαταστάθηκε με Ν.5215/2025 άρ.62§2, 10Γ όπως προστέθηκε με Ν.5188/2025 άρ.37)· Ν.5037/2023 άρ.112§2· Ν.5106/2024 άρ.120· Ν.5261/2025 (ΦΕΚ Α΄ 231/12.12.2025)· ΡΑΑΕΥ Ε-52/2025 (ΦΕΚ Β΄ 1544/31.3.2025) τροπ. Ε-8/2026 (ΦΕΚ Β΄ 2331/27.4.2026)· ΥΑ ΥΠΕΝ/ΓΔΕ/28255/1143/13.3.2025 (ΦΕΚ Β΄ 1248) τροπ. ΦΕΚ Β΄ 5165/29.9.2025.

Σύλλογος ΕΠΑΦΗ — epafi.com.gr · Δημοσιεύθηκε: 19 Μαΐου 2026